In den beginne
Projecten
Wist je dat?
Filmpjes
Gezondheid
Columns
Niet Blij
Winkel
Nieuws
Linkjes
Geneeskracht van water
Toen de islamitische ayatollahs in 1979 in Iran de macht overnamen, belandde Fereydoon Batmanghelidj – net als veel andere intellectuelen – in de beruchte Evin-gevangenis in Teheran. Batmanghelidj was arts en behandelde gedurende zijn gevangenschap van twee jaar en zeven maanden ruim drieduizend patiënten met niets anders dan water. De jonge arts stuitte op zijn opmerkelijke geneeswijze toen hij op een nacht een medegevangene moest behandelen die aan een acute en zeer pijnlijke maagzweer leed. Helaas… er waren geen medicijnen. Om toch iets te kunnen doen, gaf hij de patiënt twee glazen water. Binnen acht minuten was de pijn verdwenen. Batmanghelidj schreef de man vervolgens ieder uur twee glazen water voor. De klachten verdwenen voorgoed.

De gevangenis bleek een ideaal proeflaboratorium om de genezende effecten van water uit te testen op alle mogelijke aandoeningen als gevolg van stress en slechte voeding. Nadat Batmanghelidj werd vrijgelaten, ontvluchtte hij zijn land in 1982 en emigreerde naar de Verenigde Staten. Zijn bevindingen werden een jaar later gepubliceerd in het Journal of Clinical Gastro-enterology. In de jaren die volgden, zou Batmanghelidj verkondigen dat vrijwel elke ziekte – en zeker elke moderne ziekte – is terug te voeren op een gebrek aan water, ofwel: op uitdroging. Uitdroging? In het overvloedige Westen? Jazeker. De meeste drankjes die wij drinken – zoals thee (dat cafeïne bevat), koffie, frisdrank en alcoholhoudende drank – drogen het lichaam uit. Vooral koffie en alcohol doen je lichaam vocht verliezen, vandaar de ‘nadorst’ van kroegtijgers en het glas water dat wordt aangeraden bij iedere kop koffie. Volgens Batmanghelidj is een droge mond alleen geen goede dorstindicator. Het lichaam laat weten dat het dorst heeft door pijn te produceren. Uitdroging is de aanleiding voor vele soorten pijn en degeneratieve ziekten, zoals astma, artritis, hypertensie, angina, diabetes (type 2), lupus en multiple sclerose. De boodschap is duidelijk: veel mensen zijn niet ziek, maar hebben dorst. En dorst behandel je niet met medicijnen, maar met water.

Warrig
Peter Ragnar, een Amerikaanse natuurwetenschapper en expert op het gebied van lang en gezond leven, is het met Batmanghelidj eens. Volgens hem zijn zelfs aandoeningen als de ziekte van Alzheimer het resultaat van langdurige uitdroging – in dit geval van de hersenen. ‘Mensen zijn niet dement, ze hebben dorst,’ zegt Ragnar. De hersenen bestaan voor zeker tachtig procent uit water. Wanneer deze maar twee procent minder vocht tot hun beschikking hebben, wordt het korte termijn geheugen al zo warrig dat je de namen van je vrienden niet meer kunt herinneren of waar je je sleutels hebt gelegd. Ragnar schat dat zeker 75 procent van de Westerse mensen zijn uitgedroogd. Geen wonder, suggereert hij, dat velen zo nu en dan hun verstand lijken te verliezen. Ieder mens scheidt onder normale omstandigheden drie tot vier liter vocht per etmaal uit. Om die hoeveelheid aan te vullen, moeten we dus ten minste dezelfde hoeveelheid vocht toevoegen. Volgens Ragnar moet je niet wachten tot je dorst hebt. Dorst is namelijk een teken dat je lichaam een acuut tekort heeft.

Wonderwater
Kraanwater is goed genoeg menen sommige experts – zeker in Nederland. Anderen beweren dat je schoon, gezuiverd water nodig hebben, zodat je lichaam het minst wordt belast met mineralen, zware metalen en chemicaliën die het drinkwater vervuilen. Er zijn echter ook wetenschappers die verder gaan en beweren dat het water dat wij uit de kraan halen sowieso slecht voor ons is omdat water dat opgesloten ligt in vaten en pijpleidingen zijn vitaliteit verliest en ons zelfs ziek kan maken. Het was de Oostenrijker Viktor Schauberger die begin vorige eeuw als een van de eersten het belang van vrij stromend water onderkende. Deze briljante uitvinder bestudeerde zijn leven lang de bewegingen die water maakt. Schauberger zag dat water dat onder hoge druk in rechte pijpleidingen wordt geperst zijn vitale levenskracht verliest. Hij zag bijvoorbeeld dat vissen stierven als zij moesten leven in water dat achter dammen was vastgezet. Hij zag ook dat water zichzelf vitaliseert - oplaadt - wanneer het kolkt, draait en in natuurlijke spiralen stroomt.

Ook Italiaanse onderzoekers lieten zien wat voor effect vitaal water kan hebben. Zij onderzochten water dat afkomstig was van 'magische' plekken zoals Lourdes, Fátima en Medjugorje. Wat bleek? Het water had een hoge elektromagnetische frequentie. Reden voor de wetenschappers om zich af te vragen of de wonderen die hier zouden plaatsvinden wellicht - deels - berusten op het 'wonderwater'. De Italianen ontdekten nog iets anders: wanneer het hoogfrequente van water uit Medjugorje in contact werd gebracht met het gewone Milanese kraanwater, dan werd het kraanwater positief beïnvloed. Het kreeg zijn vitaliteit (hoge frequenties) terug. Het merkwaardige was, dat dit niet alleen gebeurde als het water werd gemengd, maar ook wanneer twee watermonsters bij elkaar in de buurt werden gezet. Op de een of andere manier bleek water in staat om frequenties uit te zenden en op te vangen.

Oerwater
Een andere Oostenrijker, natuurkundige Johann Grander, ziet hetzelfde gebeuren met het vitale ‘oerwater’ dat hij diep uit de bergen haalt. Wanneer ‘dood’ water hiermee in contact wordt gebracht, dan krijgt het zijn levenskracht terug. Het interessante is, dat het opladen van het dode water niet ten koste ging van de vitaliteit van het levende water. Granders conclusie is dan ook, dat er niet zozeer energie, als wel informatie wordt overgedragen. Wanneer het dode water in contact komt met het hoogfrequente water, dan 'herinnert' het dode water zich zijn eigen hoogfrequente conditie en begint hiermee te resoneren. Het water reorganiseert zichzelf tot zijn oorspronkelijke oervorm. (Inmiddels zijn wereldwijd veel experimenten uitgevoerd en onderzoeken verricht met een zeer positief resultaat. Zie:
wetenschap en onderzoek)

De Oostenrijkse Europarlementariër Hans Kronberger en presentator van een consumentenprogramma op televisie kwam regelmatig in aanraking met mensen die verklaarden genezen te zijn door Granders 'wonderwater'. Hij besloot het uit te zoeken, hoewel hij erg sceptisch was. Hoe meer hij het water bestudeerde, hoe meer hij moest concluderen dat het wel degelijk iets deed. In zijn boek De ontdekking van het Waterraadsel beschrijft Kronenberg het effect van Grander water: huiduitslag en alle mogelijke allergieën verdwenen; zwembaden hadden minder chloor nodig; wasmachines gebruikten minder zeep en draaiden op lagere temperaturen; planten groeiden sneller, groenten smaakten beter en door kalkaanslag en bacteriegroei vastgelopen verwarmingssystemen werkten binnen enkele weken weer optimaal - de bacteriën stierven uit en de kalkaanslag verdween.

Vloeibare bandrecorder
Inmiddels beginnen moderne wetenschappers ook in te zien dat water meer is dan de scheikundige formule H2O. Toch is het inzicht dat water een drager van informatie is, al ten minste tweehonderd jaar oud. Homeopathische geneeswijzen zijn bijvoorbeeld op dit principe gebaseerd.
Hierbij wordt een stof zo vaak verdund, dat er geen molecuul meer van te vinden is. En toch blijkt de informatie van die stof nog aanwezig te zijn - in de vorm van trilling, van een elektromagnetische frequentie. Wetenschappelijk is homeopathie nog steeds niet geaccepteerd, omdat men de werking ervan niet kan verklaren. In honderden wetenschappelijke studies is wel bewezen dat het werkt, maar niet hoe. Omdat in geen enkel laboratorium de aanwezigheid van een bepaalde verdunde stof in de betreffende oplossing kan worden aangetoond, wordt de werking vaak afgedaan als suggestie of placebo-effect. De apparatuur die men gebruikt, is echter niet in staat aan te tonen wat met speciale apparatuur - zoals met Kirlian-fotografie - wel aantoonbaar is.

Het feit dat veel moderne wetenschappers er inmiddels wel van doordrongen zijn dat water het vermogen heeft om informatie op te slaan, is voor een belangrijk deel te danken aan de Franse professor Jacques Benveniste. Hij liet eind jaren tachtig zien dat water zich als een soort vloeibare bandrecorder gedraagt. Onder zeer strenge wetenschappelijke condities toonde hij aan, dat water in staat is om elektromagnetische vibraties op te slaan en uit te zenden. Benveniste bewees dat het watergeheugen de moleculen van stoffen die er geheel uit worden gefilterd nog steeds herkent. Water houdt dus een soort afdruk of stempel van het molecuul waarmee het in aanraking komt vast. Al is het oorspronkelijke molecuul volledig uit het water verdwenen, dan is de afdruk - en dus de trilling - nog steeds aanwezig. De resultaten van zijn onderzoek deden veel stof opwaaien, temeer daar ze door onderzoekers van vijf verschillende universiteiten werden bevestigd. Water dat alleen mechanisch is gereinigd, belast je lichaam dus nog steeds met de trilling van de eens in stoffelijke vorm aanwezige deeltjes. Zogenaamd schoon water is dus helemaal niet schoon en zou wel eens een belangrijke ziekmaker kunnen zijn. Het is bekend dat kraanwater in grote steden als Londen al zo'n vijfentwintig keer door mensen is gebruikt. Met iedere slok water neem je al deze informatie dus tot je. Is het vreemd dat chronische ziekten hand over hand toenemen en dat ons immuunsysteem overbelast is?

Gedachtekracht
Gelukkig hoeven we niet allemaal naar de winkel te rennen om Grander water te kopen. Er zijn ook andere manier om water te vitaliseren of op te laden: door je eigen gedachtekracht te gebruiken. Misschien klinkt dat idioot, exotisch of Jomanda-achtig, maar toch is ook dit wetenschappelijk vastgesteld. De Japanner Masaru Emoto heeft het geheugen van water inzichtelijk gemaakt door water (of waterkristallen eigenlijk) onder verschillende omstandigheden te fotograferen. In het prachtige fotoboek The Message From Water zijn alle mogelijke waterkristallen te zien, gefotografeerd bij een temperatuur van vijf graden onder nul. Het is opmerkelijk hoe verschillend de kristallen zijn. Kristallen van water uit bergbeekjes hebben een prachtige zeshoekige vorm. Vervuild water daarentegen, vormt over het algemeen helemaal geen kristallen. Water reflecteert ook de omgeving: water uit plaatsen waar diamant wordt gewonnen, laat diamantstructuren zien. Water uit de bron in Lourdes lijkt op een rozenkrans. Ook Emoto concludeert na zijn onderzoek dat water als een soort vloeibare bandrecorder werkt.

Niet alleen de fysieke omgeving, maar ook muziek, televisie, woorden, klanken en zelfs gedachten blijken invloed te hebben op hoe het waterkristal eruit ziet. Emoto laat bijvoorbeeld waterkristallen zien die ’luisteren’ naar Mozart (prachtig, verfijnd kristal) of hard rock (chaotisch patroon, onherkenbaar als kristal). Ook woorden blijken effect te hebben op de structuur van water. Emoto en zijn team lieten dit zien door etiketten met getypte woorden en spreuken op flesjes gedestilleerd water te plakken en deze vierentwintig uur te laten staan. Eerst gebruikten zij alleen Japanse woorden, later ook Engelse en Duitse. De onderzoekers – van wie sommigen niet eens wisten wat die Duitse woorden op de etiketten betekenden – stuitten in alle drie de talen op merkwaardige verschillen, die onderling wonderwel overeen kwamen. Liefde en haat, dankbaarheid en begrippen als ‘ziel’, ‘engel’ en ‘duivel’ weerspiegelen zich in de vorm van het waterkristal. Hetzelfde woord in verschillende talen geschreven, liet – onder verder gelijke omstandigheden – vrijwel identieke kristalbeelden zien. Emoto verklaart het als volgt: ‘Je kunt het alleen begrijpen als je denkt in termen van vibratie; als je woorden niet ziet als uitvindingen van mensen, maar als levende fenomenen. Volgens mij verwijzen klanken naar de vibraties in de natuur. Zo zijn woorden ontstaan. Woorden zijn gemaakt naar de trillingen in de natuur.’

Wie zich realiseert dat zijn lichaam voor minstens tachtig procent uit water bestaat, begrijpt nu beter het effect van de omgeving, woorden, muziek en zelfs intenties op het lichaam. Zo bekeken is bidden voor het eten zo gek nog niet, tenminste als je het doet vanuit een intentie van dankbaarheid (een intentie die volgens Emoto een van de mooiste kristalvormen oplevert): ook je voedsel bestaat voor zeker tachtig procent uit water. Stel je voor hoe mooi die moleculen zich rangschikken als jij daar je dankbaarheid naar toe stuurt. Als je die prachtige moleculen vervolgens opeet, beïnvloeden die ook weer je lichaam, enzovoorts. Wie, los van gezuiverd water, dus ook water wil drinken dat geladen is met ‘kracht’, ‘liefde’ of welke andere intentie dan ook, kan dat zelf doen. Sommige mensen doen dat door hun glas op een papiertje met de tekst ‘kracht’ of ‘liefde’ te zetten. Anderen doen dat door het water ‘in te stralen’ met een specifieke intentie. Wanneer je bedenkt dat niet alleen je lichaam en je voedsel voor het grootste deel uit water bestaan, maar ook je medemens en de aarde waarop je loopt, dan realiseer je je des te meer het grote belang van positieve gedachten en liefdevolle intenties naar jezelf, de ander en de omgeving toe.

Bron: www.getsalt.com

Meer informatie:

Dr. F. Batmanghelidj : Your Body’s Many Cries for Water

Verschenen boek in het Nederlands van Dr. F. Batmanghelidj: 
Verschenen boeken in het Nederlands van Masaru Emoto:
In het tijdschrift Ode zijn de volgende artikelen verschenen:

Unieke bezoekers

In den beginne
Projecten
Wist je dat?
Filmpjes
Gezondheid
Columns
Niet Blij
Winkel
Nieuws
Linkjes